โปรย

posted on 03 Jul 2008 00:56 by littlebert  in SuperFiction

เธอ

วันนี้ฉันตากฝนกลับบ้านด้วยล่ะ

ไม่รู้เป็นไร ฉันลืมหยิบร่มติดกระเป๋าทุกที แล้วช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร ฝนตกบ่อยเหลือเกิน ส่วนมากฉันก็เลี่ยงได้หรอกนะ แต่วันนี้มันดันตกตอนฉันอยากกลับบ้านนี่สิ ช่วยไม่ได้นี่นะ

 

พักนี้ฉันมักจมอยู่กับงานจนค่ำมืด เธออย่าเพิ่งแปลกใจที่ดูเหมือนฉันจะหลงรักงานนี้ไปแล้ว... ยังหรอกนะ แค่เพลินไปกับมัน อยากให้มันลุล่วงไปได้ด้วยดี เท่านั้นเอง ส่วนงานในฝันก็ยังรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล รึเปล่า? : )

วันนี้ก็เพลินไปอีกนั่นแหละ รู้ตัวอีกทีฝนก็พรำแล้ว พี่ๆ รอบโต๊ะหายแว้บไปกันหมด กะว่าจะหันไปสวัสดีก่อนกลับอยู่แล้วเชียว ฮาาาา ฉันไปยืนชั่งใจอยู่หน้าสำนักงานอีกนิดว่าจะกลับยังไงดี ฝนก็ซาลงมากแล้วจึงรีบวิ่งไปเรียกมอเตอร์ไซค์ไปส่งปากซอย

เธอรู้มั้ย กว่าจะถึงปากซอยใช้เวลานานกว่าที่คิด เพราะรถติดแน่นเอี๊ยดคับซอยเลยล่ะ ขนาดมอเตอร์ไซค์แท้ๆยังต้องติดแหง็กกับเขาไปด้วย

ฉันแหงนหน้ามองฟ้า มันไม่ได้ขะมุกขมัวอย่างที่คิดแฮะ เม็ดฝนเล็กๆ ตกกระทบส่วนที่โผล่พ้นเสื้อผ้า จู่ๆฉันก็รู้สึกดีขึ้นมา

 

 

เธอเคยจู่ๆก็นึกถึงใครสักคนขี้นมาไหม?

 

 

 

ท้องฟ้าและเม็ดฝนวันนี้ทำให้ฉันนึกถึงคนคนหนึ่ง คนที่ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง มีเพียงองค์ประกอบนู่นนิดนี่หน่อยรวมกันเป็นคนหนึ่งคน คนที่ฉันอยากยิ้มให้ และอยากให้เขายิ้มตอบ

 

 

 

แล้ว...เธอเคยนึกถึงเพลงสักเพลง เวลานึกถึงใครหรือเปล่า?

 

 

 

พอฉันนึกถึงคนคนนั้นปุ๊บ สีฟ้าจางๆ ของท้องฟ้าและความเย็นของฝนทำให้เพลงเพลงหนึ่งดังก้องซ้ำไปมา

 

 

อ้อ ทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึงสามนาที หลังจากนั้นฝนก็ตกหนักขึ้นอีกหน่อย รถยิ่งขยับยากขึ้นไปใหญ่ ดังนั้นเมื่อฉันมาถึงสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ปลายผมของฉันจึงมีน้ำหยดติ๋งๆ อยู่พักหนึ่ง โชคดีที่ใส่เสื้อแขนยาวมาด้วย ถอดมาเช็ดผมเช็ดหน้ากลางสถานีกันเลยทีเดียว : )

 

ยืนรอรถไฟฟ้า หยิบเครื่องเล่นเอ็มพีสามมาคล้องคอ แน่นอน ฉันกดหาเพลงเพลงนั้นเล่นเป็นเพลงแรก เมื่อกดปุ่มเพลย์ ทั่วทั้งสถานีก็ดังก้องไปด้วยดนตรีเดียวกับในความคิดของฉัน

 

 

 


ฉันตากฝนได้สบาย แถมยังมีอารมณ์สุนทรีย์กับการเฉอะแฉะได้อีก : ) เธออย่าเลียนแบบแล้วกันนะ อนุญาตให้นั่งมองฝนจากระเบียงบ้าน หรือเปิดฝักบัวในห้องน้ำรดหัวได้ แล้วอย่าลืมเล่าให้ฉันฟังด้วยล่ะ

 

 

ฉัน

 

 

ป.ล. ตอนหัวค่ำฉันแวะแผงนิตยสาร เปิดไปเจอเรื่องของใครคนนั้นด้วยล่ะ ฉันรีบปิดแทบไม่ทัน ไม่ใช่เพราะไม่อยากรู้จักเขาหรอก แค่ยังไม่อยากให้เขามีตัวตนในโลกจริงเท่านั้นเอง : p