อีก 5 นาทีเป็นวันอาทิตย์ที่ 15 มิถุนายน 2551
ฉันอยากเขียนอะไรสักอย่าง แต่ไม่รู้จะเขียนอะไร
นึกออกอยู่เรื่องนึง จำเพาะเจาะจงว่าต้องเป็นวันนี้สินะ
สุขสันต์วันเกิด...
ไม่ได้คุยกับแกมาปีนึงแล้ว เห็นหน้าแว้บๆครั้งสองครั้ง
เหตุผลที่แกไม่ได้คุยกับฉัน เพราะแกทำงาน..มีชีวิตของแก
เหตุผลที่ฉันไม่ได้คุยกับแก เพราะฉันเหนื่อยใจเวลาคุยกับแก
ผ่านไปสิบปี ฉันถึงเข้าใจ
แกอยู่ในโลกจริง ฉันอยู่ในโลกฝัน
สิ่งที่อีกฝ่ายเป็นทำให้อีกคนเหนื่อยใจ
ที่คบกันมาได้ เพราะ moment of first sight แท้ๆ
ครั้งหนึ่งฉันเคยคิดว่า สุดท้ายฉันคงลงเอยกับแก
ตอนนี้ฉันแสนจะโล่งใจที่ไม่นึกอยากคุยกับแกอีกแล้ว
นั่นแหละนะ คนที่ฉันรัก คือคนเมื่อสิบปีก่อนตะหาก : )
........................................................................................
คัดลอกมาจากสมุดที่เขียนไว้วันก่อนน่ะ
เขียนเรื่องนี้ยังไม่ทันครบ 24 ชั่วโมง ฉันก็ได้เห็นแก..เห็นแค่ข้างหลังอ่ะนะ
แล้วไงน่ะเหรอ? ไม่แล้วไงหรอก บังเอิญนึกอยากเขียนอะไรบางอย่าง อยากขยับมือ ฮาาา
แปลกดี คนที่เราคิดว่ารัก แต่ไม่ลงรอยกัน
ฉันคิดอย่าง แกคิดอย่าง แถมต่างคนก็ไม่ชอบความคิดของอีกฝ่าย
ฉันร้องไห้ทุกทีที่คุยกับแก เพราะคาดหวังว่าคนที่อยากคุยด้วยคือคนทีจะทำให้สบายใจได้
แต่เปล่าเลย : p
แกเอาแต่คิดว่าฉันบ้าอยู่นั่นแหละ ก็ฉันเกลียดความคิดผู้ชายเป็นศูนย์กลางนี่ยะ
เผลอๆบางทีเพราะแกนั่นแหละที่ทำให้ฉันเกลียด
นี่แหละ พอฉันเริ่มพูดอะไรที่เป็นนามธรรม แกก็หาว่าฉันบ้า
ฉันเข้าใจ ว่าแกดำรงชีวิตอยู่ในโลกความเป็นจริง
เกิดเป็นผู้ชาย เรียน เล่น จีบสาว ทำงาน หาเมีย มีลูก ฯลฯ ใช้ชีวิตไปตามวัฏจักรที่แกคุ้นเคย
แต่ฉันมันพวกคิดมาก ฉันสงสัยว่าทำไมผู้หญิงต้องแต่งงาน ต้องหาผู้ชายมาเติมเต็มชีวิต
นี่ชีวิตเราไม่เคยเติมเต็มได้เองหรือ? เกิดมาตัวคนเดียว ตายไปก็ตัวคนเดียวเช่นกัน
ทำไมหลายคนต้องเอาผู้ชายเป็นจุดสนใจของชีวิตด้วย?
อาจเพราะผู้ชายที่ฉันเคยเจอมันเหี้ย จนต้องสงสัยตัวเองว่า
นี่กูบ้าบอเพื่อผู้ชายนิสัยแย่ๆ อย่างนี้เนี่ยนะ?
ครั้งสุดท้ายที่คุย แกหาว่าฉันไม่สนใจอนาคต ไม่หาหลักแหล่งพักพิงที่มั่นคง
ไอ้ "หลักแหล่ง"ในความหมายของแกคือ "ผู้ชายสักคนที่จะมาเป็นผัวในอนาคต"
ฉันพูดอะไรต่อไม่ได้ กับคนที่ไม่มีวันเข้าใจ
ฉันไม่ได้เกลียดผู้ชาย แต่เกลียด "มนุษย์เหี้ยๆ"
หากในวันข้างหน้าฉันเจอผู้ชายที่คุยกันได้ รับกันได้
ไม่ภาคภูมิในเกียรติของผู้ชายมากเกินไปนัก ฉันอาจแต่งงานกับเขาก็ได้
อนาคตมันไม่แน่นอน ฉันไม่ห่วงหรอกว่าจะเป็นสาวแก่ขึ้นคาน
เผลอๆ อาจมีชีวิตอยู่อีกไม่กี่ปี ยังไม่ทันมีผัวโลกแตกซะก่อน : p
If I'm a spinster for the rest of my life,
my arms will keep me warm on cold and lonely nights