SuperFiction

พระจันทร์สีส้ม

posted on 26 Jul 2008 01:10 by littlebert  in SuperFiction

เสียงเพลงหนึ่งคลอมาตามสายลมเอื่อย

 

ท่วงทำนองเนิบช้าไม่ทำให้ความคิดที่กำลังล่องลอยขาดหายไป หากแต่ผสมกลมกลืนเป็นเนื้อเดียว อีกหลายปีข้างหน้าเมื่อฉันได้ยินเพลงนี้อีกครั้ง ฉันคงไม่มีวันลืมความรู้สึกที่แทรกซึมอยู่ในเสียงเปียโนที่ได้ฟังในวันนี้

 

รถยนต์สีขาวคันเล็กแล่นฝ่าอากาศเย็นเย็นยามพลบค่ำ ฉันเลือกเปิดกระจกให้ลมปะทะหน้า ฮัมเพลงเบาเบาพร้อมรอยยิ้มบางบาง

 

Come away with me in the night

Come away with me and I will write you a song…

 

มีเรื่องน่าขันอยู่สองเรื่อง ข้อหนึ่งคือฉันไม่เคยได้ยินเพลงนี้ผ่านสถานีวิทยุที่นี่เลยแม้แต่ครั้งเดียว ช่วงเวลาเพลงสากลอันจำกัดคงทำให้ดีเจต้องจัดสรรลำดับเพลงอย่างเข้มงวดตามใจคนฟังส่วนใหญ่ ส่วนข้อสองคือ ฉันได้ฟังเพลงนี้ขณะกำลังมุ่งหน้าไปพบกับคนคนหนึ่งในยามค่ำคืนอยู่พอดี

 

ทั้งที่รถเคลื่อนเข้าหาจุดหมายอย่างสม่ำเสมอเช่นนี้ ฉันกลับคิดกังวลอยู่เรื่อยนับตั้งแต่สตาร์ทรถ ทำไมหนอ ทำไมกัน เธอจึงเอ่ยปากชวนฉันมาวันนี้

 

ไม่อยากจะสำคัญตนผิด แต่เผลอคิดไปเสียไกล หรือเธออาจแกล้งชวนเล่นเล่น และลืมนัดไปแล้วก็ได้

 

ทำนองสุดท้ายของเพลงค่อยค่อยหายไป เสียงโฆษณาคั่นรายการเข้ามาแทนที่ รถสีขาวแล่นมาจอดข้างรถสีควันบุหรี่คันใหญ่ ฉันปิดวิทยุ จัดแจงผมเผ้าที่ถูกลมเป่าให้เข้าที่ ไม่ได้คิดว่าจะทำให้ดูดีขึ้น แค่ไม่อยากวิ่งพรวดพราดออกจากรถขณะที่หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

ดาวสองสามดวงวิบวับอยู่ใกล้ขอบฟ้าเมื่อฉันก้าวลงจากรถไปหาเธอ

 

////////////////////////////////////////////

 

ฟ้ามืดแล้วเมื่อสมาชิกนัดพบมากันครบทุกคน

 

ฉัน เธอ และเพื่อนเราอีกสองคน เป็นการรวมตัวที่แปลกประหลาด เมื่อก่อนฉันไม่ได้สนิทกับเพื่อนกลุ่มนี้มากนัก แต่เมื่อแยกย้ายจากกันไปนาน การได้พบเพื่อนเก่าที่พูดคุยเรื่องอดีตได้สักคนถือว่าโชคดี

 

เรากินข้าว ถามไถ่ความเป็นไปของกันและกัน ยังรู้สึกถึงระยะห่างที่ขาดหายไปหลายปี ฉันจึงเป็นฝ่ายเงียบมากกว่าคุย แต่ก็ตั้งใจฟังบทสนทนาขำขำของเพื่อนได้ไม่รู้เบื่อ

 

เธอยังคงเป็นคนที่มีรอยยิ้มมากกว่าคำพูดอยู่เสมอ หลายปีก่อนเธอเคยโทรหาฉัน คุยได้ไม่เท่าไหร่เธอก็ปล่อยให้ความเงียบคุยกับฉันแทน นึกสงสัยอยู่เหมือนกันว่าในตอนนั้นเธอจะทำหน้ายังไงอยู่ จะยิ้มน้อยๆ เหมือนเวลาที่เธอไม่พูดอย่างนี้หรือเปล่า

 

//////////////////////////////////////////////

 

ขวดเปล่าสีน้ำตาลขุ่นวางเรียงอยู่ตรงหน้าหลายสิบขวด จำนวนที่เพิ่มขึ้นแปรผันตรงกับเสียงพูดคุยที่เฮฮาขึ้นเรื่อยเรื่อย ร่างกายอบอุ่นทำให้คนเราคึกครื้นขึ้นได้ขนาดนี้ทีเดียว

 

ที่สนามหน้าบ้านเพื่อนคนหนึ่ง เรากำลังรำลึกถึงความหลังอันแสนสนุก อัลบั้มรูปเก่าเก็บถูกงัดมาอวดสายตาเราอีกครั้งพร้อมกับเสียงหัวเราะ วิพากษ์วิจารณ์และโอดครวญกับความเปิ่นสมัยเด็ก ฉันปรากฏตัวอยู่ในอัลบั้มนั้นหลายรูป เพื่อนบอกว่านั่นคือรูป แอบถ่าย ตามใบสั่งของใครบางคนที่ยิ้มเผล่อยู่ ณ ที่นี้ด้วย

 

ฉันเอ่ยปากขอรูปพวกนั้นจากเพื่อน อยากเก็บไว้เป็นที่ระลึก บวกกับความทุเรศของรูปที่ไม่อยากให้ใครอื่นเห็นอีก แต่มือหนึ่งเอื้อมมาเคาะหัวฉันเบาๆ ก่อนจะดึงอัลบั้มไปจากมือฉัน

 

เธอขยับเข้ามานั่งใกล้ฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หรือเป็นฉันเองที่เผลอขยับไปชิดเธอ

 

ที่ผ่านมา ระยะห่างระหว่างฉันกับเธอเท่าที่ตามองเห็นคือระยะห่างที่คนปกติทั่วไปพึงมีต่อกัน หลายครั้งที่ฉันอยากใกล้เธอมากกว่านี้ แต่มันไม่เคยมากไปกว่าที่เป็นอยู่ จนกระทั่งเราแยกย้าย

 

เวลานี้ไหล่ฉันอยู่ชิดกับไหล่เธอ ฉันคุยกับเธอโดยไม่ผ่านคู่สาย เป็นอันว่าฉันได้ใกล้เธอแล้วหรือเปล่า?

 

////////////////////////////////////////////////////

 

เลยเที่ยงคืนมาพักใหญ่ ดาวยังไม่ออกมาให้เห็น แม้แต่ดาวสองสามดวงที่เห็นเมื่อหัวค่ำยังเลือนหายไปแล้ว

 

พระจันทร์สีส้มอยู่เพียงลำพังบนท้องฟ้าสีดำสนิท  จู่ๆ เพลงเนิบหวานเพลงนั้นกลับเข้ามาในห้วงคำนึง

 

I wanna walk with you on a cloudy day

And feel when the yellow grass grows knees high

So won’t you try to come…

 

ฉันละจากเพื่อน แหงนหน้ามองพระจันทร์ รอยขรุขระรูปกระต่ายยังติดตรึงบนพื้นผิวสีส้มอุ่น อีกหลายปีข้างหน้าเมื่อฉันได้มองพระจันทร์สีส้มอีกครั้ง ฉันคงไม่มีวันลืมความรู้สึกที่แทรกซึมอยู่ในบรรยากาศคืนนี้

 

มือหนึ่งวางบนหัวฉัน เบาจนไม่อาจบอกน้ำหนักได้ แต่สร้างแรงกดทับในส่วนอื่นที่อ่อนไหวกว่าหัวมากมายนัก

 

หากฉันหันไปมองเธอ เธอจะยิ้มอยู่หรือเปล่านะ

 

/////////////////////////////////////////////////////

 

เธอขับรถตามมาส่งฉันตอนตีสามกว่าๆ รถสีขาวคันเล็กนำหน้ารถสีควันบุหรี่คันใหญ่ฝ่าหมอกยามดึกจนถึงบ้าน รถคันใหญ่จอดรอจนรถคันเล็กเข้าไปจอดหน้าบ้านเรียบร้อย ฉันออกมาอำลาเพื่อนพร้อมกับขอบคุณเธอที่มาส่ง

 

สุขสันต์วันเกิดนะ คำพูดสุดท้ายของฉันกับเธอ

 

รถคันใหญ่ค่อยค่อยกลืนหายไปกับหมอก เห็นไฟท้ายสีแดงเป็นจุดเล็กเล็กสว่างชัดในความมืด เลือนหายในไม่กี่วินาทีต่อมา

 

พระจันทร์สีส้มยังส่องแสงอุ่น พร้อมรอยรูปกระต่ายบนพื้นผิวกำลังนอนหลับ

 

 

 

....................................................................................

 

แต่งไว้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนนู้น

= )